Het leven is vurrukkelluk

Voor mij een waarheid als een koe: Het leven is vurrukkelluk, maar niet dankzij het boek van Remco Campert. Gelukkig betrof het een gratis exemplaar van Nederland leest, want ik zou jammer vinden als ik voor dit boek had betaald. De lofrede die Ronald Giphart schrijft is voor mij onbegrijpelijk.

+-punt: het leest makkelijk/snel.

--punt: her en der duikt in het boek een schrijfstijl op die me doet denken aan dichtertjes/titaantjes van Nescio. De combinatie van 't ie is wat ik bedoel. Dat stoort me. Bij de titaantjes vind ik het nog kunnen in het kader van de tijdsgeest, maar Campert had het van mij niet hoeven doen.
--punt: een aantal keren kom ik woordspelingen tegen en dan geen gewone, dubbelzinnige toestanden, maar echt spel met woorden. Het doet me denken aan Dadaïsme en dat is echt niet mijn ding. Friemel, frammel, frommel, wat mij betreft is het...

Manlief heeft het boek botweg geweigerd met de mededeling dat hij Campert een ouwe zeur vindt, ik begrijp hem...
En toch... laat je niet ontmoedigen, neem niet klakkeloos van mij aan dat het geen goed boek is, lees en vorm je eigen oordeel. Enne... laat me dan ook rustig weten wat jij van het boek vond!

Gelukkig nieuwjaar!

Allereerst wil ik iedereen een heel gelukkig, gezond en creatief 2011 wensen.

Zo en dan nu over tot de orde van de dag. Wat houdt mij zo bezig nu studie niet meer noodzakelijk is... naast borduren ben ik natuurlijk heerlijk aan het lezen.

Gerechtigheid, deel 3 van Stieg Larsson's Millenium trilogie. Wat veel pagina's, wat een zwaar boek (1,128 kg!) en wat geweldig geschreven. Echt een aanrader voor liefhebbers van de misdaadroman, compleet met onverwachte ontknoping. Momenteel wordt de film van deze trilogie uitgezonden op nederland 3, maar het boek is beduidend beter.

Ieder jaar kun je in oktober, in je plaatselijke bibliotheek een boekje cadeau krijgen. Nederlands als ik ben, haal ik dat ook braaf ieder jaar. Mijn boekenkast wordt opgevrolijkt door de gratis uitgaven van De grote zaal (Jacoba van Velde), Twee vrouwen (Harry Mulisch) en Oeroeg (Hella S. Haasse). Afgelopen jaar was het cadeau De grote zaal. Net uitgelezen en dit is mijn oordeel: aangrijpend boek over een moeder. Ze is weduwe en haar dochter woont in het buitenland. Moeder krijgt een herseninfarct en dan moet ze naar een verzorgingstehuis, waar ze langzaam afglijdt richting het einde. Het boek is al geschreven in 1953, maar daar merk je niets van. Ik denk dat dit verhaal nog steeds actueel is. Lezen dus!

En hoe nu verder? Momenteel ligt De kunst van het geluk op mijn nachtkastje. Het boek is geschreven door Howard Cutler & de Dalai Lama en heeft als ondertitel "over de zin van het leven". Klinkt goed toch?