Tijd om te gaan...

Men zegt wel eens dat er een tijd is van komen en een tijd van gaan. Je raadt het al, de tijd om te gaan is nu gekomen. Ik heb het verbruid bij Blogger, kan alleen nog als gastgebruiker terecht om mijn eigen blog en dat bevalt me niet. Dus tijd om over te stappen en dan meteen maar naar een andere host.

Wil je me blijven volgen, verhuis dan met me mee naar mijn nieuwe adres:

http://ootjenackshut.wordpress.com

Nieuw jaar, nieuwe hobby?

Tja, nieuw jaar en "nieuwe" hobby. Haken leerde ik toen ik nog op de basisschool (toen nog gewoon "de lagere school" genoemd) zat. Ik was denk ik ergens tussen 8 en 10 jaar oud en vond het niet echt een hobby hoor! Dat hele borduren stond me trouwens ook niet echt aan, dus dan weet je al welke kant dit verhaal op gaat...

Bij vriendinnen en op het het internet zag ik steeds vaker haakwerkjes voorbij komen en toen ik bij een vriendin live haakwerk zag (übercute ijsbeer en draakjes *smelt) dacht ik, dat kan ik toch ook?
Ik werd verliefd op de zogenaamde Granny Squares. Met behulp van youtube heb ik die aangeleerd. Toen ik voor mijn gevoel de traditionele Granny onder de knie had, heb ik een granny boek besteld. Hieruit maakte ik schattige granny's die eigenlijk niet echt een doel hadden. Uiteindelijk heb ik er dit dekentje van gemaakt, het is voor de ukkepuk van mijn zus.

gehaakt met katoen
patroon uit het boek Granny squares haken

Nu werd bij mijn broer en zijn vrouw ook een klein wurmpie geboren en daar mocht ik een kinderwagen dekentje voorhaken. Je snapt het, ik ging helemaal los in roze en paars!
Dit was het eindresultaat:

gehaakt met scheepjes softfun & scheepjes softfun batik, haaknaald nr 4.
patroon (gratis): hexi-baby-blanket

En hoe nu verder? Ik werd op facebook lid van de groep "a granny a day", want dat was ik ooit nog eens van plan. Daar werd echter een deken geshowed en het plan om deze als CAL te haken was gauw gemaakt. We zijn afgelopen vrijdag (3 januari) van start gegaan. Iedere vrijdag krijgen we een nieuw deel.

Dit is het beoogde doel, maar dan natuurlijk wel in mijn eigen kleurtjes!

En dit is mijn resultaat tot nu toe:

Omdat een en ander nogal vlug in elkaar zat is er op de FB groep ook nog een Granny a week project bij geplakt. Vandaag dus toch maar ander garen bijgehaald, want dat beloofd ook iets spectaculairs te worden! Vanmiddag haakte ik deel 1 vast 3 keer, ze zijn zo leuk... (lees hier: VERSLAVEND!)

De kleuren kloppen niet helemaal, het moet zijn donker-kersenroze, oudroze, wit, oudpaars en lichtblauw.

Bij deze een woord van dank aan Tertia en Jolanda die de strependeken op poten hebben gezet, en Ann Sophia voor het organiseren van de wekelijkse dosis Granny's ;) !

Ornamentjes SAL

Voor ik het vergeet... ik ben weer terug gekeerd naar het borduurhoekje. Voor de verhuizing was ik daar al lange tijd lid van, maar na de verhuizing was ik even toe aan een time-out en ben ik opgestapt. Inmiddels was ik erachter dat ik de groep behoorlijk miste en ik heb me in januari opnieuw aangemeld. Tot mijn vreugde ontmoet ik daar weer mensen van vroeger en natuurlijk ook gezellige, nieuwe borduursters!
Een van de dingen die je onmogelijk in je eentje kunt doen is SAL-len (Stitch-A-Long, ofwel, je borduurt met meerdere mensen, ieder op zijn eigen lap(je), tegelijk aan een zelfde soort werkje/onderwerp/afwerkmethode). Nu vind ik het zelf altijd heel leuk om te SAL-len, dus ik ben op het borduurhoekje een (kerst)ornamentjes SAL gestart. Iedere maand proberen we een ornamentje af te hebben.
Ik heb gekozen voor de 12 days of christmas van Dragon Dreams. De ontwerpster maakt zulke schattige draakjes en deze patronen heeft ze gratis gegeven op haar facebook pagina! Mijn ornamentjes zijn nog niet afgewerkt, maar het borduurgedeelte is al wel klaar. Voor de achterkant moet ik nog een mooi stofje gaan zoeken, dat zal wel op de handwerkbeurs, in Zwolle, gaan gebeuren.
Op dit moment zien mijn ornamentjes er zo uit...

Dragon Dreams - 12 days of Christmas - day 1 & 2 

DMC as suggested

BS in Kreinik for extra bling bling ;)

Daarnaast is er nog een ornamentje, maar die gaat nog reizen, dus die laat ik lekker nog niet zien...

SBA updeet

Hier even een heel kort blogje, de updeet van de SBA. Hij groeit nog steeds lekker en ik durf nu eindelijk te zeggen dat ik hem graag dit jaar helemaal af wil hebben! Even ter verduidelijking, dat wilde ik al heel lang, maar nu denk ik dat er ook echt een kans is dat het gaat lukken ;)!

Hij was zo...

En nu is hij al zo...

Het lijkt weer...

Het lijkt weer die tijd van het jaar. Een heerlijk ontspannen kerstvakantie achter de rug, volop geborduurd en gefröbeld en dan moet ik ineens weer een blog schrijven! Vooralsnog zie ik geen reden om dit jaarlijks terugkerende ritueel te vermijden, dus daar gaan we weer ;)

Afgelopen jaar ben ik in rotatie gaan borduren. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik best wat geborduurd heb. Vooral de SBA heeft flinke vooruitgang geboekt:

Zo was hij nog aan het begin van het 2012

En zo was hij op 31 december

Snow Buddies Afghan, patroon van Stoney Creek, DMC garen

Verder zijn er 2 SMO SAL's waar ik aan mee heb gedaan, niet allebei even actief, maar ook daar de broodnodige vooruitgang (vanaf niets)

De Quilt SAL, borduurt heerlijk ondanks de vele 1/4 en 3/4 steekjes

QuiltSAL, SMO, DMC garen

De birthday cupcake SAL hier staan minder steken in. De standaard vond ik prachtig, maar de cupcakes vind ik nog niet helemaal je-van-dat en dan is de kans dat het werk blijft liggen groter...

Tijd voor een bakkie, dat was wel wat ik dacht toen ik dit patroontje weer tegenkwam. Volgens mij heb ik het bijna 2 jaar geleden op de handwerkbeurs gekocht en nu is het eindelijk af. Het leek me een leuk idee om het borduurtje in een koffiekop te verwerken en deze kop is speciaal, want die kreeg ik ooit van mijn zusje ;). Ik heb wel het idee dat er nog iets aan ontbreekt, misschien een ruche langs de rand tussen het borduurtje en de kop? Tips en ideeën zijn welkom!

Kaffeeherz, Liebevolle Kreuzstiche, materiaal uit verpakking (DMC garen)

Naast drinken heeft ook eten mijn warme belangstelling ;) Een en ander mag blijken uit de volgende foto's...

October birthday cake ,Brookes Books, DMC en mill hill als aangegeven

August birthday cake ,Brookes Books, DMC en mill hill als aangegeven

Op het Sanmanoriginals forum wordt meestal rond halloween en rond kerst een ornamentjes exchange georganiseerd. Dit jaar heb ik alleen aan de halloween exchange deelgenomen. Mijn partner was echt blij met mijn ornamentje en ze verwoordde dat op de volgende manier:

I signed up for the ornament-only exchange, and I got this absolutely beautiful ornament from Bianca.

It's a pattern from The Sampler Girl and it is stitched OVER ONE! And the stitching is perfect and delicate, the finishing is also lovely. This is exactly to my taste and I teared up a bit when I opened my package. Then I couldn't stop smiling.

I don't think my picture does it justice. The little purple owl is so sweet. And the saying. I love the backing fabric, and the beads. It's just perfect.

Thank you so much, Bianca, for a lovely exchange and a beautiful piece to add to my collection!

 _________________

Shelley

Geweldig, just blowing my own horn... (tsssss, schaamteloos!)

Al met al lijkt dit al een productief jaartje te zijn geweest, maar er is meer... Dat bewaar ik echter wel voor een volgende post, het moet wel leuk en leesbaar blijven, vind je niet?

TUSAL

Waar staat TUSAL voor? Het is de afkorting van totally useless SAL, hoe geweldig kan een afkorting zijn? Deze TUSAL bestaat al langer en het gaat er om dat je bij nieuwe maan een blogje post met daarin een foto van de borduurdraadjes die je hebt afgeknipt... ja, vrij nutteloos, maar hé, het houdt je van de straat...

Meer informatie vindt je op de site van Daffycat. Mijn TUSAL blogjes zullen 2-talig zijn.
More info is to be found at Daffycat's site. My TUSAL blogs will be bi-lingual.

Ik verzamelde de draadeindjes al langer zoals je kunt zien heb ik al een schoen vol gespaard.
I have been collecting my ort's for a longer period, at least enough to fill this shoe.

Nu ben ik volgens mij klaar voor het grotere werk. Voor deze keer is dit mijn bijdrage (bovenin de vaas zit mijn bijdrage voor deze maand, onderin komt de "grote verzameling"):
Now I feel ready for "the big one". This month I saved this amount (upper part of the vase is this months, lower part is my total stash.)

Tjonge, jonge, wat voel ik me....

Man, wat voel ik me stom! Geen leuke opening, maar ja, op dit moment voelt het allemaal ook even niet leuk.
Vanmorgen zou ik wat langer op bed blijven liggen, de jongens hebben immers vakantie en ik had geen goede nacht gehad (nog lang wakker gelegen). Brult Adriaan om 7.00 uur naar boven "Bianca.... de fietsen zijn gejat!" Als een haas mijn bed uit, dat begrijp je. Geen misplaatste grap, twee fietsen gejat, de mooie... die van de jongens... die ze voor school gebruiken... Balen hoor, maar gunst, ik had zelf de schuur niet op slot gedraaid en er waren gelukkig geen inbrekers in huis geweest. Met dat soort "positieve" gedachten probeer je je gemoedsrust te hervinden. We besloten dat ik aangifte zou gaan doen, dus om iets over negen gebeld. De aardige dame van de centrale stuurde meteen twee agenten langs om de melding op te nemen. Ze stonden zo op de stoep en nadat ik schuld bewust verklaarde dat ik dom was geweest hebben ze de verklaring opgenomen. Ze vertelden dat er meer was gebeurd vannacht, ook nog een auto-inbraak...
Tegen 11 uur had ik voldoende zin gemaakt om naar de stad te flitsen dus ik spring in mijn autootje... Gat, ja hoor! Gastvrij als ik ben, had ik ook verzuimd deze af te sluiten *zucht. Een enorme bende (niet van mezelf) dus ook hier waren ze geweest. Gauw, gauw alles opgeruimd. Ontbreekt er iets? Nee, zo te zien niet, of wacht... een pot met reinigingsdoekjes! Nou ja! Wat een lui, laat ze er maar gelukkig mee worden... Check, dubbelcheck, geen schade (nee, vanzelf niet, als je de auto niet op slot doet).
Bij terugkomst belde Adriaan om te informeren of ik al aangifte had gedaan. Ja hoor, heb ik gedaan en moet je nou toch horen, ze zijn ook in de auto geweest. "Och", zegt Adriaan, "dan zijn ze nu ook een TomTom rijker... " Ik kon wel door de grond zakken. Nooit meer aan gedacht, maar inderdaad, die hing ook voor het grijpen. Mijn complete "ik-kan-nu-gelukkig-zelf-naar-de-voetbal-rijden" systeem naar de, ja, waar naartoe eigenlijk? Nog maar een belletje richting onze vrienden in het blauw. Gênant, dat kan ik je wel vertellen, als je nogmaals moet vertellen dat je de boel niet had afgesloten. Twee tellen later stonden ze weer op de stoep. Nieuwe verklaring... en ja, ze hadden het heel druk. Onze ongewenste gasten hebben geen oog dicht gedaan vannacht...
Onze hond vraag je? Nee, die heeft geen kik gegeven. Nou ja, dat is niet helemaal waar. Bij aankomst van de agenten ging hij helemaal los. Blaffen alsof zijn leven ervan af hing... Die heeft het duidelijk nog niet begrepen, of hij gaat uit van de goedheid van de mens?
Jawel, ik weet het, ik moet geen gelegenheid creëren. Toch vind ik dat je van de spullen van een ander af moet blijven. Het meest frustrerend vind ik echter het gevoel van gelatenheid bij mezelf. Ja, ik weet dat de politie haar best doet om de daders te pakken, maar ik weet ook dat ik die fietsen of die TomTom nooit weer terug zie.
Karma technisch gezien zou ik onze insluipers dankbaar moeten zijn, ze stellen me in de gelegenheid om barmhartigheid te tonen, vergevingsgezindheid en wie weet nog wat mededogen. Ik geloof echter dat mijn karma-ontvanger dit nog niet aankan...

Gedachten over sneeuw...

Vrijdag drie februari begon het voorzichtig te sneeuwen. Veel mensen reageerden enthousiast, anderen schoten keihard in een dip. Hoe komt het nou dat er zo verschillend over sneeuwval wordt gedacht? 

Doorgaans zeg ik "ik vind het prachtig, vooral als ik er niet door hoef" en daar zit 'em denk ik de kneep. Een dik pak sneeuw vind ik helemaal niet leuk. Je kunt namelijk nog maar moeilijk op je fiets blijven zitten als je door zo'n sneeuwpak heen moet ploeteren. Het fietst zwaar en als je niet uitkijkt glijdt je nog uit ook, dan is het feest compleet... Kinderen op de fiets, manlief met de auto op pad, kopzorgen allom.

Als het al een aantal dagen heeft gevroren, dan is er een kans dat er sneeuw op ijs ligt. Dit zie je niet meer en hoepla... daar lig je weer te koekeloeren...

Als de dooi dan eindelijk inzet, dan wordt die kraakheldere, witte sneeuw een vieze, grijze prut die bovendien nog glad is ook! En ja hoor, weer uitglijden, maar dit keer is een kleddernatte broek het resultaat.

Het lijkt duidelijk, ik houd niet van sneeuw... of toch?

Ik kan enorm genieten van het geknerp van sneeuw onder je voeten en dan liefst op een plek waar nog niemand heeft gelopen. 

's Avonds lekker met de hond naar buiten, het veld helemaal verlicht als gevolg van sneeuw en maanlicht. Of 's Morgensvroeg en bij terugkomst kijkt dit "besneeuwde" snoetje je aan...

Bovendien doet een pak sneeuw bijna iedereen denken aan kerst, dat lijkt haast onlosmakelijk met elkaar verbonden. De stemming van de meeste Nederlanders schiet daardoor spontaan in de plus en dat is prettig. 

Ook heel bijzonder: een vreemde saamhorigheid die je anders maar weinig ziet. De sneeuw die op vaarten, vijvers en sloten ligt, bemoeilijkt het schaatsen (lees hier: het wordt hierdoor onmogelijk). Zonder startsignaal beginnen mensen overal sneeuw te schuiven en weg te vegen, waardoor met plezier geschaatst kan worden. Helemaal TOP natuurlijk! Bij deze een compliment aan allen.

Betoverend! Let maar eens op hoe sneeuw op licht reageert. Het maakt niet uit of het overdag in het zonnetje, of 's avonds in het maanlicht is, maar het begint te schitteren... alsof elfjes met diamantjes hebben gestrooid. Als je dat ziet, dan ga je (bijna) weer in sprookjes geloven, ik tenminste wel...

Dan last, but not least, in de kou zie je 's ochtends dat het ook echt koud is geweest die nacht. De takken van bomen en struiken zijn wit. Als je ze van dichtbij bekijkt zie je eenzelfde soort betovering. Glinsteringen spelen over de tak en als je goed kijkt, dan zie je takjes van ijs op de tak van de boom. Op deze "ijstakjes" zie je weer andere "ijstakjes" (zogenaamde dendrieten) en wie weet zitten op deze ijstakjes ook weer ijstakjes...

Het lijkt me duidelijk, sneeuw? Het kan twee kanten op, maar als je er niet door hoeft...

Post!

Jaaaah, ze zijn er! Vier uitgaven van, op dit moment, mijn favoriete tijdschrift. Ik heb een abonnement op dit blad en moet zeggen dat het ons allemaal bevalt ;). Vandaar ook deze extra aanschaf met 2 x heerlijke paasbrunches en 2 x partyhits (als dat niet veelbelovend klinkt, dan weet ik het niet meer).
Onlangs heb ik met de kerel(tje)s een menu gekookt. De recepten kan ik helaas niet delen (copyright), maar voor degene die het tijdschrift kent: K&G 08-2011 en 11-2011 (nagerecht).

voorgerecht: carpaccio van komkommer met ei
hoofdgerecht: gehaktbrood met romige paddestoelensaus
nagerecht: vanilledessert met kersencompote

En lekker dat het was! Als je zo'n compleet menu kookt, wordt je aan de hand genomen. Je boodschappenlijstje is al gemaakt, die staat bovenaan het menu. Vervolgens staat er een tijdschema zodat je alles precies op tijd klaar hebt. Makkelijk werken en als het dan nog smaakt ook...

Ook al geprobeerd (K&G 01-2012)

Gehaktragout a la stroganoff

Ontzettend gelachen, want in dit gerecht zitten schijfjes warme augurk. De jongens zeiden dat deze stroganoff net zo smaakt als de hamburgers van Mac Donalds... proest! Gezond "maccen" dus.
Vanavond eten we weer normaal hoor, rode kool met aardappelpuree en hachee... met hacheemix uit een pakje... (hoe noem je dat ook alweer? Vloeken in de kerk?)

Februari en qua kou kan het...

De snowbuddies afghan! Lekker warm borduren terwijl ik onder deze deken zit. Ik geloof dat ik niet alle overzichtsfoto's heb gemaakt, maar ik heb er wel trouw ieder weekend aan gewerkt. Zie hier de resultaten:

De gebieden binnen het groen zijn nieuw. Ik moet er wel bij vertellen dat ik al lang niet meer aan deze lap had gewerkt. Ik begon er weer aan, vrolijk bordurend met 3 dubbele draden en het viel me op dat het nieuwe wit veel witter oogde dan het oude wit. Zoals gezegd, het viel me wel op, maar ik dacht dat de lap in de tussenliggende tijd wat vies was geworden of misschien zelfs verkleurd?
Het stoorde me en wat denk je... Foutje, bedaaankt... Het moest met 2 dubbele draden worden geborduurd.... pfffff... stuk uithalen en weer overnieuw beginnen. Dat lijkt een hele opgave, dat is het ook wel, maar als je het niet doet, dan erger je je de rest van je leven aan "de fout". Er zit dus niets anders op dan foutloos borduren LOL!

Hier zie je een close-up van het stuk waar ik afgelopen weekend aan heb gewerkt. We vierden de verjaardag van ons nichtje, lap ging lekker mee en zo heb ik er heerlijk aan kunnen werken. 

Het grote geheel ziet er nu zo uit:

Ik kijk al weer uit naar volgend weekend, lekker weer met de SBA op schoot terwijl het buiten vriest dat het kraakt.

Het leven is vurrukkelluk

Voor mij een waarheid als een koe: Het leven is vurrukkelluk, maar niet dankzij het boek van Remco Campert. Gelukkig betrof het een gratis exemplaar van Nederland leest, want ik zou jammer vinden als ik voor dit boek had betaald. De lofrede die Ronald Giphart schrijft is voor mij onbegrijpelijk.

+-punt: het leest makkelijk/snel.

--punt: her en der duikt in het boek een schrijfstijl op die me doet denken aan dichtertjes/titaantjes van Nescio. De combinatie van 't ie is wat ik bedoel. Dat stoort me. Bij de titaantjes vind ik het nog kunnen in het kader van de tijdsgeest, maar Campert had het van mij niet hoeven doen.
--punt: een aantal keren kom ik woordspelingen tegen en dan geen gewone, dubbelzinnige toestanden, maar echt spel met woorden. Het doet me denken aan Dadaïsme en dat is echt niet mijn ding. Friemel, frammel, frommel, wat mij betreft is het...

Manlief heeft het boek botweg geweigerd met de mededeling dat hij Campert een ouwe zeur vindt, ik begrijp hem...
En toch... laat je niet ontmoedigen, neem niet klakkeloos van mij aan dat het geen goed boek is, lees en vorm je eigen oordeel. Enne... laat me dan ook rustig weten wat jij van het boek vond!

Updeet van de Quilt SAL

Morgen mag 'ie weer, de SMO Quilt SAL. Eerst maar eens zien waar dit over gaat?

Dinsdag 10 januari ben ik begonnen met dit werk

Dinsdag 17 januari was de eerstvolgende gelegenheid om eraan te werken en ik kwam tot hier

Er zullen uiteindelijk 12 quiltblokjes in een "randstof" verschijnen. Op dit moment zie je in de (lichtbruine)randstof nog witte vlakjes. Die moeten volgens patroon opgevuld worden met een andere tint lichtbruin. Zelf ben ik er niet van overtuigd dat dat nu zo mooi wordt. Ik twijfel dus of ik de vlakjes open zal laten of eventueel een andere kleur erin zal borduren. Iemand een duidelijk idee?

Een echte lefgozerin...

Wat is een lefgozerin? Een lefgozerin is de vrouwelijke variant van de lefgozer*.

Wie is de betreffende lefgozerin en waarom is zij dat? Ondergetekende is een lefgozerin omdat ze haar kinderen weer eens een uitdaging heeft voorgeschoteld!  Vanavond was het tijd om experimenteel te koken. De ingrediëntenlijst stond vol met dingen als prei (lusten Paul en Jan niet graag), volkoren penne (lusten Paul en Jan niet graag) en parmezaanse kaas (lusten Paul en Jan niet graag). Succes gegarandeerd zou je denken, maar helaas! De borden zijn leeg gegaan, maar niet van harte... Hoewel... Teun en ik vonden het een lekker hapje. Zo zie je maar weer, smaken verschillen. Mocht je je eens avontuurlijk voelen, zeg maar een echte "lefgozerin" dan kun je het recept HIER vinden.

*(Bron: Wikipedia) Lefgozer komt uit het Nederlands-Jiddisch van het woord lefchoser en betekent waaghals. Lef komt via het Jiddisch van het Hebreeuwse woord voor "hart", en gozer komt van chosen, wat "bruidegom" betekent. "Een man met hart" dus, waarmee "een moedig man" bedoeld werd.

SMO birthday village

Afgelopen jaar heb ik (redelijk) braaf geborduurd aan de Birthday Village. Het patroon is van sanman originals. 

Op 27 december was ik zover:

In de kerstvakantie heb er verder aan gewerkt. De stitch shop kreeg een dak, ik plantte een paar bloemetjes in een bak en een prachtige appelboom in het gazon. Op het braakliggende terrein naast het gazon heb ik een mooie barn gebouwd, wat pompoentjes ervoor en dat ziet er zo uit:

Nu weer verder, want naast de schuur heb ik een kalkoen gezien en er is ook een huis in aanbouw. Mij benieuwen wie daar komen wonen...

Leven in de brouwerij!

Eindelijk...  Het heeft geen zin om de periode tussen dit blogje en de vorige op te lepelen, dus daar begin ik niet aan ;). Lekker verder vanaf dit moment. Wat houd me op dit moment bezig?
Lezen, koken/nieuwe recepten testen en natuurlijk borduren.

Borduren doe ik vanaf nu in een rotatie schema:
maandag de SMO birthday village (van 2011), ben momenteel bij de maand november, dus er zit flink schot in de zaak.
dinsdag SMO Quilt SAL, dit wordt een prachtig geborduurd quiltje ;)
woensdag SMO cupcake SAL, ik zeg alleen dit "NJAMMIE! Cupcakes!"
donderdag van UFO (un finished object) naar AFFO (afgemaakt project)
vrijdag project naar keuze
zaterdag en zondag SBA, jawel, de Snow Buddies Afghan, heerlijk om in deze tijd van het jaar aan deze lekkere warme deken te borduren ;)

Genoeg voor nu, gauw richting borduurwerk zodat ik morgen een nieuw logje kan plaatsen met foto's... O ja, hier ook vast een recept review, uit de Allerhande:

Indische kipsmoor met tuinerwten (hoofdgerecht, 4 personen)

Ingredienten:

300 g witte rijst

2 el zonnebloemolie

500 g kipfilet, in stukjes

1 ui, in halve ringen

1 bakje boemboe ajam smoor (125 g)

1 potje atjar tjampoer (350 g)

1 pak tuinerwten extra fijn (450 g, diepvries), ontdooid

1 zak Indonesische kroepoek naturel (60 g)

  

Bereiding:

Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.Verhit ondertussen de olie in een wok en bak de kip in 2 min. rondom bruin.Voeg de ui toe en bak nog 1 min mee.Voeg de boemboe, de atjar tjampoer met het vocht en 50 ml water toe. Breng aan de kook. Laat de kipsmoor in ca. 15 min. op laag vuur zonder deksel op de pan gaar worden.Voeg de laatste 2 min. de tuinerwten toe.Verdeel de rijst over 4 kommen of diepe borden en serveer met het kipmengsel en de kroepoek.

Dan geeft AH als tip: roer voor een extra Indisch accent tegelijk met de tuinerwten 1 el pindakaas door de kipsmoor. Wat ons betreft geen tip maar een MUST, echt heerlijk!

1-persoons portie: 760 kcal, 44 g eiwit, 20 g vet, 91 g koolhydraten (excl pindakaas!)

Het geheel zag er bij ons in de pan zo uit

Kritisch, calvinistisch of raar

Hij zei "mevrouw" tegen me... draaide zich richting een ander en frunnikte even aan een boterhamzakje met daarin bolletjes. Ik kon niet goed zien wat voor bolletjes het waren, misschien muesli bollen of krentenbollen? Heel nonchalant sprong het gefrunnik over op een bierflesje en weg waren de handjes, verder met het gesprek. Een warme, vriendelijk uitgestoken hand mijn kant op...

Ik bracht mijn zoon naar een buitenschoolse activiteit en kreeg daarbij met het bovenstaande tafereel te maken. Is het raar dat ik het raar vind om een man - die oud genoeg is om te weten waar Abraham de mosterd haalt, zeker intelligent is, "les" gaat geven aan kinderen van basisschoolleeftijd - bier te zien drinken bij zijn lunch? Is het mijn calvinistische opvoeding die me parten speelt? Ben ik wellicht te kritisch? Zeg het maar...

Gelukkig nieuwjaar!

Allereerst wil ik iedereen een heel gelukkig, gezond en creatief 2011 wensen.

Zo en dan nu over tot de orde van de dag. Wat houdt mij zo bezig nu studie niet meer noodzakelijk is... naast borduren ben ik natuurlijk heerlijk aan het lezen.

Gerechtigheid, deel 3 van Stieg Larsson's Millenium trilogie. Wat veel pagina's, wat een zwaar boek (1,128 kg!) en wat geweldig geschreven. Echt een aanrader voor liefhebbers van de misdaadroman, compleet met onverwachte ontknoping. Momenteel wordt de film van deze trilogie uitgezonden op nederland 3, maar het boek is beduidend beter.

Ieder jaar kun je in oktober, in je plaatselijke bibliotheek een boekje cadeau krijgen. Nederlands als ik ben, haal ik dat ook braaf ieder jaar. Mijn boekenkast wordt opgevrolijkt door de gratis uitgaven van De grote zaal (Jacoba van Velde), Twee vrouwen (Harry Mulisch) en Oeroeg (Hella S. Haasse). Afgelopen jaar was het cadeau De grote zaal. Net uitgelezen en dit is mijn oordeel: aangrijpend boek over een moeder. Ze is weduwe en haar dochter woont in het buitenland. Moeder krijgt een herseninfarct en dan moet ze naar een verzorgingstehuis, waar ze langzaam afglijdt richting het einde. Het boek is al geschreven in 1953, maar daar merk je niets van. Ik denk dat dit verhaal nog steeds actueel is. Lezen dus!

En hoe nu verder? Momenteel ligt De kunst van het geluk op mijn nachtkastje. Het boek is geschreven door Howard Cutler & de Dalai Lama en heeft als ondertitel "over de zin van het leven". Klinkt goed toch?

3e kerstdag

Vandaag is het zogezegd 3e kerstdag, tijd om terug te kijken op onze kerstdagen. Eerste kerstdag hebben we als gezin lekker thuis gevierd. Met z'n allen film kijken, snoepen en lezen. Laat in de middag ben ik met Jan, Paul en Lars nog even lekker naar buiten gelopen, sleetje mee, er lag immers sneeuw genoeg... Dan vanuit de kou lekker een bak kippensoep, gevolgd door een eenvoudig, maar heerlijk kerstdiner.

Tja en dan dus dat punt... sneeuw... genoeg... en al weken neurie ik "let it snow, let it snow, let snow..." en "I'm dreaming of a white christmas". (Dit zijn helemaal mijn kerstnummers.) Ik lijk wel gek! Man, wat heb ik inmiddels de balen van al dat sneeuw. Kerstboodschappen op de fiets, baggeren door een dikke laag sneeuw, ja, ik kan eerlijk zeggen dat ik de afgelopen dagen behoorlijk aan mijn geestelijke gezondheid heb getwijfeld. En dan, als kers op de taart, tweede kerstdag, kerstdiner bij mijn ouders. Eindelijk weer eens met de hele club om tafel... althans, dat was de bedoeling... Je voelt het al aankomen hè? We zijn niet gegaan. De weersvoorspelling voor onze reis was vrijwel zeker sneeuw, niet zeker hoeveel. Verder zag onze wereld er nogal wit uit: sneeuw op de grond, mist verticaal en dan nog een grijs-witte lucht boven ons. Kortom, te riskant om te gaan reizen. Balen hoor, dit is al het tweede jaar dat we het familie kerstdiner missen! Gelukkig was ik dit jaar beter voorbereid op een onverwacht thuisblijven. De jongens mochten kiezen of ze een gezond of een minder gezond alternatief wilden. Je snapt dat het soep met toastjes, chips en nootjes werd. De panna cotta amuses die ik had voorbereid zijn ook grotendeels in de jongens verdwenen. (Bij het testen gaven ze deze amuse al een 10+ LOL.)

Het is natuurlijk heerlijk om met dit soort dagen te borduren. Voor de gelegenheid ben ik een nieuw werkje begonnen, Poinsetta Square van Sanman Originals, een freebie voor boardmembers. Sandy viert ieder jaar met haar boardmembers de twelve days of christmas, dit houdt in dat ze op het board de 12 dagen voor kerstmis iedere dag (!) een borduurpatroon cadeau geeft. Heel bijzonder vind ik dat en de patronen zijn zoooooo leuk. Ik ben nog niet klaar met mijn versie, sterker nog ik kwam erachter dat ik weer eens een bosje DMC garen verstopt heb... *zucht... mooie aanleiding om de zolder verder op te ruimen. (Stiekem heel frustrerend, want ik weet zeker dat het garen er moet zijn.) Tot zover mijn resultaat:

Tot gauw, hopelijk dan met een affo.

Borduurwerken sinds augustus 2009

Ik heb even gespeeld met mosaic maker en kwam er achter dat ik eigenlijk nog best veel heb geborduurd sinds augustus 2009. Kijk zelf maar...

Goeiemorgen!

Goeiemorgen, daar gaan we dan. Pak nog maar gauw even een bak koffie, want dit kan wel eventjes gaan duren.

Ik zag tot mijn schrik dat het al meer dan een jaar geleden was dat ik blogjes plaatste. Je vraagt je misschien af wat daar de reden van is.

Vorig schooljaar ben ik begonnen met een avondopleiding, de MBO-aanlooproute. Leuke school, één keer per week 's avonds les, leuke klas, kortom ik had het er reuze naar mijn zin, maar van borduren kwam niet heel veel meer. In juli heb ik het diploma ontvangen en kon ik verder gaan met studeren. De PABO, want dat was mijn einddoel. Begin september ging ik weer naar school, ditmaal overdag en dat was best even wennen, niet alleen voor mij, maar ook voor het gezin. In oktober begon mijn stageperiode en om er een dramatische draai aan te geven zeg ik nu "... en dat was het begin van alle ellende". Dat viel op zich wel mee hoor, maar het was niet wat ik ervan verwacht had. De beoogde baan van leerkracht leek me steeds minder leuk en dan wegen de offers die je moet maken steeds zwaarder. Lang verhaal kort, medio november heb ik besloten om te stoppen met mijn opleiding.

Inmiddels voel ik me weer helemaal happy. Als mijn zoon belt dat hij zijn fietssleutel kwijt is, dan kan ik hem gauw gaan redden. Sinterklaassurprise wat groot en de weg nogal glad? Geen probleem, mama to the rescue! Heerlijk. Daarnaast weer tijd voor vriendinnen, borduren en mijn huishouden (wat gek nou dat die pas op de derde plaats komt).

Nu denk je misschien dat mijn leven weer rustig voortkabbelt, maar niets is minder waar. Vandaag heb ik een sollicitatiebrief verzonden... en ik hoor je nu denken "WAT!??!". Rustig aan, het is een sollicitatie voor de oudervereniging van de basisschool van onze twee jongsten. Begin van het schooljaar vroegen ze ook al nieuwe mensen, maar toen kon ik daar niet op reageren, te druk met mijn studie zoals je inmiddels weet. En nu las ik tot mijn grote verbazing weer een oproep. Deze kans kan ik natuurlijk niet onbenut laten. Nog wel even ietsje spannend, want als er meerdere mensen reageren, dan komt er een verkiezing... brrrr. Het was wel grappig, ik belde met de voorzitter van de ov (=oudervereniging, een onmogelijk woord om te typen) en ze herkende me meteen, veelzeggend vind je niet ;).

Nu pak ik zelf even gauw een bakkie hoor, moet straks ook nog naar de mondhygienist.

Terwijl ik hier zit te tikken, hoor ik regelmatig klonk, klonk, kletter. De diepvries moest hoognodig eens ontdooid worden en nu hoor ik dus stukjes ijs naar beneden vallen. Leek me een goed plan om dat nu toch maar weer eens te doen, dan kan ik straks in een schone vriezer een mooie wintervoorraad aanleggen. Wintervoorraad.... kerstmis.... er gaat geen belletje rinkelen? Dan heb ik dat vast niet verteld. Met de kerst proberen we meestal een kerstdiner met de familie te organiseren, gezellig, met zijn allen bij elkaar, lekker eten, je kent het wel. Vroeger was dat standaard bij mijn ouders, maar inmiddels hebben wij het diner ook al verzorgd. Ik geef dan altijd een waarschuwing mee "zorg dat je zelf voldoende in de vriezer hebt of een paar potten groenten ofzo, want je weet maar nooit... (kind kan ziek zijn, gladheid)" Handig toch? Vorig jaar hadden we toch maar weer bij mijn ouders afgesproken. En wat denk je, kans op ijzel en sneeuw wat maar niet wilde verdwijnen. Het was dus niet verantwoord om de trip te ondernemen. Mag jij raden wie er vergeten was spullen in de diepvries of groenten in pot te kopen... Gelukkig had ik nog wel wat in huis, maar pizza heeft toch een minder feestelijk tintje dan ragout, puree of een lekker stuk vlees. Vandaar dat ik nu vast een noodpakket klaar wil maken LOL.

Tot zover voor vandaag, binnenkort meer, misschien een leuk verhaal over onze nieuwste aanwinst, het vogelhuis (met dak, dus lekker luxe), maar dan moeten de vogels wel even meewerken...